W różnych kulturach, w tym w buddyzmie, stosuje się wiele dziwacznych praktyk. Uważa się, że urzeczywistnieni mnisi buddyjscy przechowują w swoich ciałach substancję, której nie znają zwykli ludzie. Gdy buddyjski mnich, który osiągnął wysoki poziom duchowej doskonałości, zostaje po śmierci skremowany, w jego prochach pozostaje element, który wygląda jak perły lub klejnoty. Mówi się, że substancje te gromadzą się z innych sfer, nie całkiem z tego świata.

Te perełki lub klejnoty nazywane są sarira lub ringels. Niewiele badań zostało przeprowadzonych na temat tego zjawiska. Jednak źródła ujawniają, że sarira nie zostały przetestowane, ponieważ są one uważane za rzadkie i święte.

Relikwie Buddy przekazane przez Jego Świątobliwość Najwyższego Patriarchę Tajlandii. zdjęcie Tevaprapas Makklay

Znaczenie Sarira

Słowo sarira pochodzi od sanskryckiego słowa शरीर, które oznacza ciało. Termin ten jest również używany w odniesieniu do relikwii, takich jak części czaszki Buddy, zęby lub kryształowe szczątki, które zostały znalezione po spaleniu zwłok Buddy.

Po kremacji, mnisi badają zakurzone prochy świętych i nauczycieli w poszukiwaniu sarira. W Korei odkłada się na bok niespalone kawałki kości, które później miesza się z jedzeniem, by nakarmić nimi zwierzęta. Sarira nie należy do ciała, nie jest ani częścią kości, ani też ciałem. Te dziwne paciorki znajdują się w końcowej destylacji dobrze przeżytego buddyjskiego życia. Jest to fizyczna manifestacja oddania. Niektóre teorie sugerują, że sarira wyrasta z ciał żyjących ludzi i kulminuje duchowe doświadczenia jednostki. Na przykład tybetański święty Czosyang Dorje Rinpoche spędził 45 lat na medytacji. Po jego śmierci znaleziono 2000 sarira w kształcie pereł, które zwisały z jego włosów. Kolor i rozmiar sarira zależy od części ciała, na której rośnie. Sarira należąca do którejkolwiek partii ciała ma przypisaną inną tradycyjną nazwę. Na przykład sarira pochodząca z wątroby ma żółty kolor i jest wielkości ziaren gorczycy i nazywana jest churira. Te związane z głową są białe, wielkości grochu. Nyarira są odzyskiwane z tkanki płucnej.

Buddyjskie relikwie, znane jako sarira lub pierścienie, prezentowane w słoikach podczas Heard Shrine Relic Tour w centrum buddyjskim Jamyang w Londynie, Anglia, 4 września 2010 r.

Uważa się, że sarira w tajemniczy sposób rozmnaża się, zwiększa lub zmniejsza swój rozmiar, gdy znajduje się w pojemnikach, w zależności od czystości myśli posiadacza. Mówi się, że sarira umieszczona na głowie osoby, oczyszcza i uzdrawia ciało. Istnieje wiele wyjaśnień sceptyków dotyczących sarira. Niektórzy nazywają je naturalnymi minerałami znajdującymi się w ludzkich ciałach, jak kamienie żółciowe, podczas gdy inni uważają je za struktury krystaliczne utworzone w warunkach ogrzewania kremacji.

Badania nad sarira

William A. Tiller, PhD, fizyk z Uniwersytetu Stanforda wraz ze swoim zespołem badaczy studiował energię otaczającą sarira. Nisha J. Manek, M.D., główna autorka raportu stwierdziła: “Czułam namacalne promieniowanie wspaniałej energii płynącej z relikwii do mojego centrum serca. Było to bardzo prywatne i osobiste, a jednak przekazywało ogromne poczucie Jedności lub zjednoczenia ze wszystkimi i wszystkim. Nie miało to odpowiednika w zwykłym doświadczeniu.”

Tiller opracował wiele metod, które badacze wykorzystali do pomiaru energii uwalnianej przez relikwie. Tiller badał fizyczny wpływ ludzkiej świadomości i teoretyzował, że istnieją dwa rodzaje substancji, jedna, którą postrzegamy naszymi zmysłami i druga, która istnieje w przestrzeni pomiędzy atomami i molekułami.

Relikwie Buddy Shakyamuni wystawione w Pradze

Według Tillera nie możemy dostrzec substancji, która istnieje w przestrzeni, ale ma ona wysoką termodynamiczną energię swobodną, która jest niewiarygodnie potężna. Tiller twierdzi, że substancja ta może być wykryta, gdy nakłada się lub oddziałuje z elektrycznym atomem lub cząsteczką, co zdarza się dość rzadko. Ludzka intencja ma aktywować w naszym ciele substancję zwaną deltronami. Te deltrony ułatwiają interakcję pomiędzy dwoma rodzajami substancji. Tiller i Manek badali relikty i znaleźli odciski ludzkich intencji. Raport Manek’a mówi: “Chociaż możemy nie uważać tych obiektów … za posiadające fenomenalną świadomość, nie ma wątpliwości, że aspekt świadomości jest wdrukowany w oba rodzaje obiektów. W przypadku relikwii Buddy, przez setki lat, pełne szacunku czczenie utrzymywało te obiekty w stanie świadomości. Jeśli nie ma szacunku lub miłości, relikwie znikają.” Badacze stwierdzili, że atomy-molekuły w przestrzeni są spójnie uporządkowane.

Sarira pozostaje zagadką, gdyż kremacja zwykłych ludzi nie pozostawia po sobie takich substancji. Badania Tillera i Maneka ujawniają, że sarira może mieć pewną energię, która mogłaby wywierać wpływ na wiernych, co odbija się na sarirze przez samych czcicieli.


Opracował: Amon
www.strefa44.pl
0 Udostępnień

Zostaw komentarz


*

code


  • Facebook

Szukaj temat